THE DOUBLE MANDIBULAR OSTEOTOMY TECHNIQUE: EXPERIENCE FROM THE UNIVERSITY
OMFS SURGERY CLINIC OF “G. PAPANIKOLAOU” GENERAL HOSPITAL OF THESSALONIKI
Authors:
Georgios Chatziantoniou, Antonios Saramantos, Anestis Chrysostomidis, Georgios Koutsonas,
Georgios Kipouridis, Despoina Mihailidou, Ioannis Sofianos Astreidis, Dimitrios Tatsis,
Konstantinos Paraskevopoulos, Ioannis Tilaveridis
Συγγραφείς:
Γεώργιος Χατζηαντωνίου, Αντώνιος Σαραμάντος, Ανέστης Χρυσοστομίδης, Γεώργιος
Κουτσώνας, Γεώργιος Κηπουρίδης, Δέσποινα Μιχαηλίδου, Ιωάννης Σοφιανός Αστρείδης,
Δημήτριος Τάτσης, Κωνσταντίνος Παρασκευόπουλος, Ιωάννης Τηλαβερίδης
Doi: 10.54936/haoms263013
Εισαγωγή:
Η χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών που εδράζονται ή επεκτείνονται στον παραφαρυγγικό
χώρο αποτελεί ιδιαίτερη σημαντική πρόκληση στη Στοματική και Γναθοπροσωπική
Χειρουργική, λόγω της περιορισμένης δυνατότητας προσπέλασης και της στενής σχέσης με
κρίσιμες ανατομικές δομές, όπως η έσω καρωτίδα, η έσω σφαγίτιδα και οι εγκεφαλικές
συζυγίες ΙΧ-ΧΙΙ. Οι συμβατικές προσπελάσεις συχνά δεν εξασφαλίζουν επαρκή ορατότητα και
ελευθερία χειρισμών. Η διπλή οστεοτομία της κάτω γνάθου προσφέρει ιδιαίτερα εκτεταμένο
χειρουργικό πεδίο και έκθεση, προσφέροντας άμεση πρόσβαση στον παραφαρυγγικό χώρο.
Σκοπός:
Η παρουσίαση της πολυετούς εμπειρίας της Κλινικής Στοματικής και Γναθοπροσωπικής
Χειρουργικής του ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου» στη χρήση της τεχνικής της διπλής οστεοτομίας της
κάτω γνάθου για τη χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού, με έμφαση στις
τεχνικές παραμέτρους και στα χειρουργικά αποτελέσματα.
Υλικό και Μέθοδος:
Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση 24 περιπτώσεων ασθενών που υποβλήθηκαν, κατά
το χρονικό διάστημα 2012–2025, σε χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού
χώρου με εφαρμογή της διπλής οστεοτομίας της κάτω γνάθου. Η τεχνική περιλάμβανε
συνδυασμό κάθετης οστεοτομίας του κλάδου (ή υποκονδυλική οστεοτομία) και οστεοτομίας
παραγενειακά, με παροδική κινητοποίηση του οστεοτομημένου γναθιαίου κολοβώματος,
επιτρέποντας ευρεία και άμεση έκθεση του παραφαρυγγικού χώρου. Καταγράφηκαν
δημογραφικά στοιχεία, απεικονιστικές διαγνωστικές μέθοδοι, προεγχειρητικά και
μετεγχειρητικά κλινικά δεδομένα, καθώς και τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα.
Αποτελέσματα:
Σε όλα τα περιστατικά επιτεύχθηκε ικανοποιητική χειρουργική έκθεση του παραφαρυγγικού
χώρου παρά το σημαντικά αυξημένα μέγεθος των βλαβών (μέση μέγιστη διάμετρος 4
εκατοστά). Η εσωτερική οστεοσύνθεση της κάτω γνάθου εξασφάλισε αποκατάσταση της
συνέχειας της κάτω γνάθου και διατήρηση της σύγκλεισης, χωρίς μετεγχειρητική αστάθεια ή
σημαντική λειτουργική διαταραχή. Διεγχειρητικές επιπλοκές καταγράφηκαν στο 27% των
ασθενών, με τα 2/3 να αφορούν ιατρογενές κάταγμα και το 1/3 αδυναμία πλήρους εξαίρεσης
βλάβης, κυρίως λόγω ανεύρεσης ενδοκράνιας επέκτασης. O μέσος χρόνος νοσηλείας
μετεγχειρητικά ήταν 9.5 ημέρες, ενώ η μέση επιβίωση ανέρχεται στους 71 μήνες.
Συμπεράσματα:
Η διπλή οστεοτομία της κάτω γνάθου αποτελεί ασφαλή,αποτελεσματική και αξιόπιστη
χειρουργική τεχνική για την αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού χώρου. Παρέχει
άριστo χειρουργικό πεδίο, διευκολύνει τη διαφύλαξη των ευγενών ανατομικών δομών και
διατηρεί τη λειτουργική ακεραιότητα της κάτω γνάθου, αποτελώντας πολύτιμη επιλογή στο
οπλοστάσιο της σύγχρονης χειρουργικής διαχείρισης του παραφαρυγγικού χώρου.
OMFS SURGERY CLINIC OF “G. PAPANIKOLAOU” GENERAL HOSPITAL OF THESSALONIKI
Authors:
Georgios Chatziantoniou, Antonios Saramantos, Anestis Chrysostomidis, Georgios Koutsonas,
Georgios Kipouridis, Despoina Mihailidou, Ioannis Sofianos Astreidis, Dimitrios Tatsis,
Konstantinos Paraskevopoulos, Ioannis Tilaveridis
Συγγραφείς:
Γεώργιος Χατζηαντωνίου, Αντώνιος Σαραμάντος, Ανέστης Χρυσοστομίδης, Γεώργιος
Κουτσώνας, Γεώργιος Κηπουρίδης, Δέσποινα Μιχαηλίδου, Ιωάννης Σοφιανός Αστρείδης,
Δημήτριος Τάτσης, Κωνσταντίνος Παρασκευόπουλος, Ιωάννης Τηλαβερίδης
Doi: 10.54936/haoms263013
Εισαγωγή:
Η χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών που εδράζονται ή επεκτείνονται στον παραφαρυγγικό
χώρο αποτελεί ιδιαίτερη σημαντική πρόκληση στη Στοματική και Γναθοπροσωπική
Χειρουργική, λόγω της περιορισμένης δυνατότητας προσπέλασης και της στενής σχέσης με
κρίσιμες ανατομικές δομές, όπως η έσω καρωτίδα, η έσω σφαγίτιδα και οι εγκεφαλικές
συζυγίες ΙΧ-ΧΙΙ. Οι συμβατικές προσπελάσεις συχνά δεν εξασφαλίζουν επαρκή ορατότητα και
ελευθερία χειρισμών. Η διπλή οστεοτομία της κάτω γνάθου προσφέρει ιδιαίτερα εκτεταμένο
χειρουργικό πεδίο και έκθεση, προσφέροντας άμεση πρόσβαση στον παραφαρυγγικό χώρο.
Σκοπός:
Η παρουσίαση της πολυετούς εμπειρίας της Κλινικής Στοματικής και Γναθοπροσωπικής
Χειρουργικής του ΓΝΘ «Γ. Παπανικολάου» στη χρήση της τεχνικής της διπλής οστεοτομίας της
κάτω γνάθου για τη χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού, με έμφαση στις
τεχνικές παραμέτρους και στα χειρουργικά αποτελέσματα.
Υλικό και Μέθοδος:
Πραγματοποιήθηκε αναδρομική ανάλυση 24 περιπτώσεων ασθενών που υποβλήθηκαν, κατά
το χρονικό διάστημα 2012–2025, σε χειρουργική αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού
χώρου με εφαρμογή της διπλής οστεοτομίας της κάτω γνάθου. Η τεχνική περιλάμβανε
συνδυασμό κάθετης οστεοτομίας του κλάδου (ή υποκονδυλική οστεοτομία) και οστεοτομίας
παραγενειακά, με παροδική κινητοποίηση του οστεοτομημένου γναθιαίου κολοβώματος,
επιτρέποντας ευρεία και άμεση έκθεση του παραφαρυγγικού χώρου. Καταγράφηκαν
δημογραφικά στοιχεία, απεικονιστικές διαγνωστικές μέθοδοι, προεγχειρητικά και
μετεγχειρητικά κλινικά δεδομένα, καθώς και τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα.
Αποτελέσματα:
Σε όλα τα περιστατικά επιτεύχθηκε ικανοποιητική χειρουργική έκθεση του παραφαρυγγικού
χώρου παρά το σημαντικά αυξημένα μέγεθος των βλαβών (μέση μέγιστη διάμετρος 4
εκατοστά). Η εσωτερική οστεοσύνθεση της κάτω γνάθου εξασφάλισε αποκατάσταση της
συνέχειας της κάτω γνάθου και διατήρηση της σύγκλεισης, χωρίς μετεγχειρητική αστάθεια ή
σημαντική λειτουργική διαταραχή. Διεγχειρητικές επιπλοκές καταγράφηκαν στο 27% των
ασθενών, με τα 2/3 να αφορούν ιατρογενές κάταγμα και το 1/3 αδυναμία πλήρους εξαίρεσης
βλάβης, κυρίως λόγω ανεύρεσης ενδοκράνιας επέκτασης. O μέσος χρόνος νοσηλείας
μετεγχειρητικά ήταν 9.5 ημέρες, ενώ η μέση επιβίωση ανέρχεται στους 71 μήνες.
Συμπεράσματα:
Η διπλή οστεοτομία της κάτω γνάθου αποτελεί ασφαλή,αποτελεσματική και αξιόπιστη
χειρουργική τεχνική για την αντιμετώπιση βλαβών του παραφαρυγγικού χώρου. Παρέχει
άριστo χειρουργικό πεδίο, διευκολύνει τη διαφύλαξη των ευγενών ανατομικών δομών και
διατηρεί τη λειτουργική ακεραιότητα της κάτω γνάθου, αποτελώντας πολύτιμη επιλογή στο
οπλοστάσιο της σύγχρονης χειρουργικής διαχείρισης του παραφαρυγγικού χώρου.