PALATAL OSTEOCHONDROMA: CASE REPORT
Authors: Kolotouros G., Tsekoura K., Markati D., Tsagkas A., Parara E., Mourouzis C.
Συγγραφείς:
Κολοτούρος Γ., Τσεκούρα Κ., Μαρκάτη Δ., Τσάγκας Α., Παραρά Ε., Μουρούζης Κ.
Doi: 10.54936/haoms263037
Εισαγωγή: Tο οστεοχόνδρωμα, γνωστό και ως οστεοχονδρώδης εξόστωση, θεωρείται ο
συχνότερος καλοήθης όγκος των οστών. Συνήθως προσβάλλει τα μακρά οστά, αλλά σπάνια
εμφανίζεται και στα οστά του γναθοπροσωπικού συμπλέγματος. Oρίζεται ως μια οστική
προεξοχή που καλύπτεται από χόνδρο και αναπτύσσεται στην εξωτερική επιφάνεια του
οστού. Αποτελεί περίπου το 35–50% όλων των καλοηθών όγκων και το 8–15% όλων των
πρωτοπαθών όγκων των οστών. Η εντόπιση του οστεοχονδρώματος στο σπλαγχνικό κρανίο
είναι σπάνια, με συνηθέστερες εντοπίσεις την κορωνοειδή απόφυση και τον κόνδυλο της
κάτω γνάθου. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, από το έτος 1962 έως το 2012
έχουν αναφερθεί μόνο πέντε περιστατικά οστεοχονδρώματος που εντοπίζονται στην άνω
γνάθο.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση περιστατικού
οστεοχονδρώματος της υπερώας σε ασθενή 50 ετών, το οποίο ανακαλύφθηκε τυχαία κατά
τον οδοντιατρικό έλεγχο.
Παρουσίαση περιστατικού: Ασθενής 50 ετών προσήλθε στα Εξωτερικά Ιατρεία της Κλινικής
Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του ΓΝΑ ΚΑΤ λόγω παραπομπής από ιδιώτη
οδοντίατρο. Κατά τον οδοντιατρικό έλεγχο, ο οδοντίατρος διαπίστωσε ήπια πάχυνση του
βλεννογόνου της φατνιακής απόφυσης υπερώια του #15 και διενήργησε CBCT.
Απεικονιστικά είχε αναδειχθεί ένα σφαιρικό ακτινοσκιερό ογκίδιο, υπερώια των ριζών του
#15, σε ασυνέχεια του οστού της υπερώας. Ο ασθενής ήταν ασυμπτωματικός, ενώ κατά την
κλινική εξέταση η μόλις παρατηρούμενη διόγκωση ήταν σκληρή, περιγεγραμμένη και
ακίνητη, και καλυπτόταν από φυσιολογικού χρώματος βλεννογόνο. Υπό τοπική αναισθησία
διενεργήθη αφαίρεση του ογκιδίου, το οποίο εντοπιζόταν εντός του βλεννογόνου, χωρίς να
βρίσκεται σε επαφή με το οστούν. Η ιστοπαθολογική εξέταση του παρασκευάσματος έθεσε
την διάγνωση του οστεοχονδρώματος.
Συμπεράσματα: Αν και το οστεοχόνδρωμα της άνω γνάθου είναι αρκετά σπάνιο σύμφωνα
με τη βιβλιογραφία, η πλήρης χειρουργική του εξαίρεση, συνοδεύεται από άριστα
μετεγχειρητικά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά υποτροπής.
Authors: Kolotouros G., Tsekoura K., Markati D., Tsagkas A., Parara E., Mourouzis C.
Συγγραφείς:
Κολοτούρος Γ., Τσεκούρα Κ., Μαρκάτη Δ., Τσάγκας Α., Παραρά Ε., Μουρούζης Κ.
Doi: 10.54936/haoms263037
Εισαγωγή: Tο οστεοχόνδρωμα, γνωστό και ως οστεοχονδρώδης εξόστωση, θεωρείται ο
συχνότερος καλοήθης όγκος των οστών. Συνήθως προσβάλλει τα μακρά οστά, αλλά σπάνια
εμφανίζεται και στα οστά του γναθοπροσωπικού συμπλέγματος. Oρίζεται ως μια οστική
προεξοχή που καλύπτεται από χόνδρο και αναπτύσσεται στην εξωτερική επιφάνεια του
οστού. Αποτελεί περίπου το 35–50% όλων των καλοηθών όγκων και το 8–15% όλων των
πρωτοπαθών όγκων των οστών. Η εντόπιση του οστεοχονδρώματος στο σπλαγχνικό κρανίο
είναι σπάνια, με συνηθέστερες εντοπίσεις την κορωνοειδή απόφυση και τον κόνδυλο της
κάτω γνάθου. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, από το έτος 1962 έως το 2012
έχουν αναφερθεί μόνο πέντε περιστατικά οστεοχονδρώματος που εντοπίζονται στην άνω
γνάθο.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση περιστατικού
οστεοχονδρώματος της υπερώας σε ασθενή 50 ετών, το οποίο ανακαλύφθηκε τυχαία κατά
τον οδοντιατρικό έλεγχο.
Παρουσίαση περιστατικού: Ασθενής 50 ετών προσήλθε στα Εξωτερικά Ιατρεία της Κλινικής
Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του ΓΝΑ ΚΑΤ λόγω παραπομπής από ιδιώτη
οδοντίατρο. Κατά τον οδοντιατρικό έλεγχο, ο οδοντίατρος διαπίστωσε ήπια πάχυνση του
βλεννογόνου της φατνιακής απόφυσης υπερώια του #15 και διενήργησε CBCT.
Απεικονιστικά είχε αναδειχθεί ένα σφαιρικό ακτινοσκιερό ογκίδιο, υπερώια των ριζών του
#15, σε ασυνέχεια του οστού της υπερώας. Ο ασθενής ήταν ασυμπτωματικός, ενώ κατά την
κλινική εξέταση η μόλις παρατηρούμενη διόγκωση ήταν σκληρή, περιγεγραμμένη και
ακίνητη, και καλυπτόταν από φυσιολογικού χρώματος βλεννογόνο. Υπό τοπική αναισθησία
διενεργήθη αφαίρεση του ογκιδίου, το οποίο εντοπιζόταν εντός του βλεννογόνου, χωρίς να
βρίσκεται σε επαφή με το οστούν. Η ιστοπαθολογική εξέταση του παρασκευάσματος έθεσε
την διάγνωση του οστεοχονδρώματος.
Συμπεράσματα: Αν και το οστεοχόνδρωμα της άνω γνάθου είναι αρκετά σπάνιο σύμφωνα
με τη βιβλιογραφία, η πλήρης χειρουργική του εξαίρεση, συνοδεύεται από άριστα
μετεγχειρητικά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά υποτροπής.